{"id":12940,"date":"2024-07-20T08:58:32","date_gmt":"2024-07-20T08:58:32","guid":{"rendered":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/?p=12940"},"modified":"2024-07-20T09:07:55","modified_gmt":"2024-07-20T09:07:55","slug":"4-het-bronnetje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/4-het-bronnetje\/","title":{"rendered":"4. Het bronnetje"},"content":{"rendered":"\n

Door Barbara Coljee<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lang geleden, ging, vanuit de oorsprong, een paar eigenwijze druppeltjes op weg. Ze gingen naar de aarde. Ze maakten een bronnetje, ver, ver weg. Ze wilden naar beneden, waar ze vreemde wezens zagen. En hoewel de andere druppels zeiden: \u201cBlijf toch hier lekker, bij het bronnetje onder de bomen!\u201d ging een stel toch op een verre, verre reis naar beneden, over stenen, watervallen, langs takken en langs allerlei dieren. Het werden er steeds meer. \u201cO, wat is het hier mooi!\u201d zeiden veel druppels op veel plaatsen, en die bleven dan, tot geluk van insecten, dieren en bloemen. \u201cNou, wij gaan ervandoor hoor!\u201d zeiden er telkens weer een paar. Een kort, soms ook onbewust afscheid volgde. Maar, langzamerhand, kwamen ook van andere kanten druppels en kleine stroompjes.
\u201cMogen we met jullie mee?\u201d, vaak zonder antwoord stroomden, klaterden, kletsten, loeiden of dreven ze , soms snel, expres stenen meesleurend, en soms (heel soms) rustig verder. Ondertussen vertelden ze elkaar, waar ze allemaal al waren geweest en die verhalen werden natuurlijk steeds mooier.
Een aantal van hen waren nieuwsgierig, en zagen vreemde struiken, op een soort terrasjes op de berghellingen. Daar zag je veel mensen, bezig met het knippen van die vreemdsoortige struiken. Het water werd met blijheid begroet, want het was heet. Zowel de (wijn) struiken- want dat waren het- als de mensen hadden dorst. En als je dorst hebt, kun je natuurlijk niet goed werken of groeien.

De rest van het water wilde toch verder. Langzaamaan kwam het water\u00a0 in het dal. \u201cKijk, dat moet de familie van de geitenhouder zijn, waar mijn vader het altijd over had.. Pappa\u00a0 vertelde altijd, hoe hij in zijn vorig leven daar in het kikkerpoeltje bij de libelles en de waterlelies woonde.
De geitenhoeder maakte altijd daar altijd muziek, bij dat weitje daar, onder de bomen\u201d.
Inderdaad kwam daar de geitenhoeder zelf met zijn geitjes, de vrouwen kwamen daar met de was, en de kinderen spetterden elkaar nat.
Verder ging het weer, al waren de druppeltjes een steeds grotere stroom geworden.
Een klein zijstroompje, met veel kapsones, omdat het toch, doordat het van hoog kwam, een schoepenrad en een papiermolen aan kon drijven, stortte zich met veel gebruis opschepperig in de hoofdstroom. Verder ging de tocht, soms verdampten er wat druppeltjes of werden ziek. Dan\u00a0 regende\u00a0 of sneeuwde het soms. Soms werden ze heel vies, door de modder. Maar vaak kwamen er ook weer nieuwe schone heldere riviertjes bij, vol vis en bleven om zich te mengen met de hoofdstroom. Anderen gingen na een stukje hun eigen weg om zo nieuwe watertjes of zelfs meertjes te maken.
Zo veranderde het water constant: het nam dingen op, stond sommige dingen af, en nam weer dingen op.

\u201cGoh\u201d zie wel eens een druppeltje tegen een ander. \u201cHoe zou het toch zijn, als we niet vertrokken waren. En hoe zou het met de anderen zijn? Die daar bij de wijn, of bij het poeltje. Zouden ze nog leven?\u201d
En dan was er altijd wel de Oude Druppel, die altijd zei: Of ze nog leven, wie weet? In ieder geval hebben we een tijd samen gezwommen, dat was heel leuk. Elke keer weer nieuwe verhalen en avonturen .\u201d \u201cJa, maar, nu horen wij die verhalen niet meer! Wij kunnen niet meer met ze praten!\u201d, zei een boos, verdrietig drupje. \u201cMaar anderen wel!\u201d lachte de Oude Druppel. \u201cEn die hebben zo vast ook over ons gehoord en vertellen de verhalen weer verder. En \u2019s avonds, of soms \u2019s morgens, hoor je ze misschien weer, in het geruis van de wind, of de geur van de regen, totdat je\u00a0 komt op een plek, waar je nog nooit geweest bent.\u201d Misschien wel in de woestijn, misschien in zee of bij een bron, misschien ook wel heel ergens anders.\u201d \u201cNou, ik zwem hier anders prima\u201d zei het drupje.
\u201cMaar ook daar zal jij vertellen over wat je gezien hebt, en meegenomen. Je zult er slapen. De wind vertelt je verhalen en luistert. Zon, maan wolken en sterren luisteren ook. Hoor je de wind niet? Daar, luister.
Hij vertelt je verhalen van alles, wat geweest is. En al die verhalen gaan eeuwig door, en er komen steeds nieuwe\u201d.
\u201cNet als waterdrupjes?\u201d vroeg het drupje, terwijl het zijn water-maar niet traandichte zakdoekje pakte. \u201cNet als waterdrupjes, zoals jij. \u201cMaar ga nu maar gauw hier slapen, want morgen komen we bij zee, en slaperige drupjes worden zeeziek.\u201d
\u201cBen jij daar al eens geweest, dan???\u201d
\u201cJa, maar nu is het mooi geweest.\u201d
H2<\/sup>Oogjes dicht nu en niet meer kabbelen.\u201d

En terwijl de Oude Druppel rondkeek stroomde hij nog eens waterig-zachtjes tegen zijn slapende maatjes en loste daarna rustig op in een straaltje maanlicht op reis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door Barbara Coljee Lang geleden, ging, vanuit de oorsprong, een<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12942,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[41],"tags":[],"class_list":{"0":"post-12940","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-praatstoel"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12940"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12941,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12940\/revisions\/12941"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12942"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12940"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12940"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/joleijt.nl\/benjeboos\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12940"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}